~:LannaJr.:~

     หลังจากที่ห่างหายจากการมานั่งพิม Space แบบแสนนาน จนในที่สุดวันนี้ x ก็ขยันเสียที (เย้~*)

 

     หลังจากที่ได้เคยมีโอกาสเที่ยวสงการนต์กับเพื่อนๆ ในเกม Yulgang เชียงใหม่เมื่อ 2 ปีก่อน ตั้งแต่กลับมาจากการเที่ยวครั้งนั้น x ก็ตั้งใจว่าจะกลับไปเที่ยวอีกครั้งให้ได้ ซึ่งในปีนี้ก็ได้ฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆ จนในที่สุดก็กลับไปเที่ยวจนได้ และการไปครั้งนี้ก็ได้มีเหตุการ์ณน่าประทับใจเกิดขึ้นเหมือน 2 ปีก่อนทุกประการ

 

     การไปคร่าวนี้ได้มีเรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย ตอนแรกก็นั่งพิมไปแล้วล่ะ แต่มันยาวเลยลบออก (แหะๆ) เอาเป็นว่าการไปครั้งนี้ ก็จะเป็นหนึ่งในความทรงจำที่ดีของ x ตลอดไป โดยเฉพาะการขึ้นดอยอินทนนท์ที่เป็นความทรงจำที่ x จะไม่มีวันลืมมันเลย สัญญาได้เลยว่า ถ้ามีโอกาสจะขึ้นไปอีกครั้งให้ได้

 

ปล. ขอบคุณการเดินทางครั้งนี้จริงๆ ทีได้ทำให้ x มีการเปลี่ยนแปลงและมีความทรงจำที่แสนดีเกิดขึ้น

ปล1. ขอบคุณเพื่อนที่เชียงใหม่ทุกคน (ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนเก่า หรือเพื่อนใหม่ก็ตาม) ที่ทำให้ x สนุปและคุ้มค่ากับการรอคอย (อีก 2 ปีเจอกันใหม่นะ)

 

 ***เพลงสำหรับวันนี้คือ Be MySelf ของ Tiffany - So Nyeo Shi Dae*** 

 

  

 

 

     ตอนแรกก็นึกว่าจะได้นั่งเป็นผีเฝ้าออฟฟิศช่วงปีใหม่ซะแล้ว ถ้าบอสไม่บอกว่าปีใหม่นี้จะปิดออฟฟิศตั้งแต่วันที่ 28-1 คงล่องลอยอยู่แถวนี้แน่ๆ แต่ก็ดีเหมือนกันพอได้กลับบ้านก็รู้สึกเหมือนได้พักผ่อนเต็มที่ เพราะตั้งแต่วันที่ 27 หลังงาน FG Party เลิกก็เริ่มเมา (วิสกี้-เบียร์-เหล้า-ตรากีล่า) กินมันทุกอย่างแก้เหมื่อย - -a

     พอวันที่ 28 ก็เที่ยวกะเหมียว ดูหนัง, กินข้าว, ร้องคาราโอเกะ, เล่นเกม(ก็แลกเหรียญไปหยอดตู้รวมๆ ประมาณ 500 มีคนแซวว่า เอาเหรียญที่แลกมาปาหัวกันมันส์กว่ามั่งพี่) พอใกล้เย็นก็ไปกินเบียร์วุ้น พลบค่ำไปนั่งกินตรงลานเบียร์สดของน้องไฮต่อ จากนั้นก็กลับบ้านนอน

     วันที่ 29-30 ไปเยี่ยมร้านเกมของเพื่อนเก่าเพื่อนแก่นามว่า DroJarkk หลังจากไม่ได้ไปเยี่ยมซะนาน ก็เจอการ์ตูน BerSerk ที่ไม่ได้ตามมา 10 กว่าเล่ม ช่วงนี้ก็เลยนั่งการ์ตูนที่ร้านประกอบกับดูหนังแผ่นที่พวกมันโหลดลงเครื่องไว้

     วันที่ 31 ซึ่งเป็นวันที่พ่อสั่งไว้ว่าห้ามไปไหน เพราะจะต้องมาเป่าลูกโป่งเตรียมจัดงานฉลองปีใหม่ที่บ้าน ที่ญาติพี่น้องจะมารวมตัวกัน ก็เป็นวันที่ไม่สนุกมากเท่าไหร่ เพราะเพลงที่เปิดรุ่นลิงหลับทั้งนั้น ได้แต่อาศัยจิบเหล้าบางๆ ไปเรื่อยๆ จนงานเลิกรุ่งเช้าก็กลับมาที่ออฟฟิศทันที

     ทันทีที่เท้าเตะประตูออฟฟิศก็รู้สึกทันทีเลยว่า เหมือนกับไฟในการทำงานมันลุกพรึ่บๆ ต่างจากตอนที่วันๆ เอาแต่นั่งหน้าคอมไม่รู้ไปไหน "นี้แหละมั่งก็ผลของการพักผ่อนเต็มที่จริงๆ" ปีนี้มีโครงการอยู่ 2-3 อย่าง ที่ตั้งใจว่าจะทำให้สำเร็จในปีนี้ให้ได้นั่นก็คือ

     1. ซื้อเสื้อแจ๊คเก็ตใหม่, ยีนส์ใหม่, รองเท้าใหม่, ทรงผมอาจจะใหม่ (คิดว่าจะเปลี่ยนลสไตล์การแต่งตัวดู แต่จะไปทางไหนไม่บอก อิอิ)

     2. ดัดฟัน (อันนี้ไม่ใช่ตามแฟชั่น แต่มันถึงเวลาแล้ว เพราะหมอเตือนนานแล้วว่าถ้าไม่ไปถอนฟันข้างหน้า 2 ซี่ล่างทิ้ง เหงือกจะทะลุรากฟันแน่นอน สยองจัง)

     3. เก็บเงินไปเที่ยวสงกรานต์ที่เชียงใหม่แบบจุใจ (ไม่รู้ทำได้ป่าวนะ แหะๆ)

     4. แถมข้อสุดท้ายก็คงหนีไม่พ้น การตั้งใจทำงานให้มากขึ้น รวมไปถึงคุณภาพของงานที่จะพยายามให้พัฒนาไปข้างหน้าเรื่อยๆ (จะไปให้ถึงคำว่าตำนานให้ได้ซักวัน)

 

ปล. ต่อไป x จะพยายามเอางานใหญ่ๆ ที่ทำไว้มาให้ดูเล่าสู่กันฟัง เพื่อที่จะได้พัฒนาต่อไป

 

***เพลงสำหรับวันนี้คือ Speedin ของ Rick Ross Feat R. Kelly*** 

 

     และแล้วก็ครบรอบวันเกิดอีกจนได้ ปีนี้ก็ 25 ล่ะคงต้องระวังเรื่องเกี่ยวกับ เบญจเพศ แล้วมั่ง - -a ตั้งแต่จำความได้วันเกิดทุกปีจะต้องมีงานฉลองทุกปี จัดที่บ้านมั่ง ไปร้านอาหารมั่ง ทุกๆ ปีล้วนแต่มีเพื่อนมาเยอะแยะเต็มไปหมด

     แต่ปีนี้กลับเหมือนกับปีที่แล้วคือ "ไม่มีงานฉลอง ได้แต่นั่งหน้าคอมจนเช้า" ก็แปลกเหมือนกันนะ ปกติ x เป็นพวกเฮฮาปาร์ตี้เมาไหนเมานั้น แต่ 2 ปีหลังสุดกลับรู้สึกว่าอยากอยู่เงียบๆ หรืออาจจะเป็นเพราะ บ้างานเกินไปหรือเปล่า?

     ปีนี้จริงๆ ตั้งใจแต่ต้นเดือนแล้วว่าอยากจะเงียบๆ เก็บเงินที่มีน้อยนิดไปเที่ยวกับเหมียวสองคนแค่นี้ก็สุขใจแล้ว แต่กลับฉลองวันเกิดครบ 25 ขวบด้วยการทะเลาะกันซะงั้น - -* เรื่องของเรื่องก็ไม่มีไรมากหรอกแค่เหมียวไม่ว่างเดือนนี้เกือบทั้งเดือนเลยมั่ง  และอาจจะเป็นเพราะว่าเดือนนี้ x โหมทำงานมาก (จับไข้ไปหลายรอบเพราะนอนน้อยเฉลี่ย 4-5 ชม. ต่อวัน ไม่ได้เพราะนั่งเล่นเกมหรอก แต่นั่งพิมงานหรือไม่ก็หาข้อมูลปิดต้นฉบับ+ดูงานฟรีแลนซ์มากกว่า) จึงตั้งใจเก็บเงินไปพักตอนเมษาให้สบายใจที่เดียวยาวๆ แต่ก็อย่างว่าแหละช่วงนี้มันล้าสุดๆ ก็ต้องพักบ้าง เวลาพักก็อยากอยู่กับเหมียว แต่ก็นะ เฮ่อ...

     ช่วงสิ้นปีมีหยุดยาวตอนแรกก็อยากไปพักหยุดกับเขามั่งล่ะนะ แต่ถ้าไปคนเดียวก็ไม่รู้ไปไหน เหมียวก็จะไปกับเพื่อน ไอเราก็ลำบากใจเพราะไม่รู้จักใคร อยากไปแบบส่วนตัวมากกว่า สงสัยช่วงสิ้นปีก็คงจะต้องมานั่งเฝ้าเป็นผีออฟฟิศแน่ๆ ถ้าสิ้นปีนี้ไม่ได้ไปไหนจริงๆ คงจะทำงานต่อเก็บตัง "ไว้เผาผีตัวเอง" -,.-

    

     คงแปลกใจล่ะซิ สำหรับคนที่อ่าน Space ของ x บ่อยๆ เพราะปกติ x จะให้กำลังใจตัวเองเสมอ จะไม่ค่อยบ่นมาก แต่วันนี้ยกเว้นล่ะกันเพราะไม่รู้จะปลอบใจตัวเองทำไม ในเมื่อมันล้าสุดๆ ขีดจำกัดมันถึงขีดสุด ก็เลยปล่อยๆ มันออกมาบ้าง คิดไปคิดมาก็สงสารตัวเองเหมือนกัน เหมือนแต่ก่อนเลย ตั้งความหวังอะไรไว้ สุดท้ายลงเอยด้วยความรู้สึกเดิมๆ ตลอด นี้ล่ะมั่งที่เขาเรียกว่า "ชีวิตบัดซบ"

 

ปล.วันเกิดตั้งแต่เด็กไม่เคยขออะไร ปีนี้ไหนๆ ก็จะหมดวัยรุ่นละ ขอพรซักข้อหน่อยก็แล้วกัน "ตลอดปีนี้ขอให้ อย่าได้เจออุปสรรคอะไรที่หนักๆ เลยนะ แค่นี้ก็ปวดหัวพออยู่แล้ว"

ปล1.อยากกลับเชียงใหม่จัง... (เบื่อแล้วกรุงเทพ ทำอะไรก็ไม่สบายใจ ทำอะไรก็ไม่ได้ ทำได้อยู่อย่างเดียวแค่นั้นแหละ "งาน" ความฝันที่ตามหา ความสุขที่คาดหวัง เมื่อไหร่จะเจอซักที ผมเริ่มเหนื่อยแล้วนะคับ..)

ปล2.ชีวิตไม่สิ้นมันก็ดิ้นกันต่อไป

 

     "ตายเมื่อไหร่ ก็คงจะหมดทุกข์ ของการเกิดเป็นมนุษย์"

 

 

***เพลงสำหรับวันนี้คือ La La La ของ Se7en ***

 

    

     ก่อนงานรับปริญญาหัวหน้าเรียกไปคุยเพราะกำลังจะมีแผนกใหม่เกิดขึ้นนั้นก็คือ ICafe เลยอยากให้ x ลองไปสมัครดู แต่อาจจะเป็นเพราะว่ายังรักแผนก Weekly อยู่ และอีกอย่างคือประเมินตัวเองแล้วไม่น่าจะทำได้กลัวว่าพลาดแล้วจะเกิดผลเสียที่เกินกว่าจะรับผิดชอบไหว (คิดว่ายังเป็นคนอ่านเกมไม่ขาด) เลยปฏิเสธไป

     หลังจากกลับมาก็มีพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ เหมียวๆ เข้ามาพูดคุยเรื่องนี้เยอะเหมือนกันว่าทำไมไม่รับตำแหน่งทั้งๆ ที่มีโอกาสเจริญก้าวหน้าและเงินเดอืนก็สูงกว่าเดิม เมื่อได้ฟังจากหลายๆ เสียงก็เริ่มมองดูตัวเองใหม่และด้วยความที่เริ่มสับสนกับจุดยืน การทำงานใน Special เล่มที่พึ่งปิดไปจึงเกิดความผิดพลาดเยอะ ทำให้เริ่มเป้ไปเหมือนกัน

     สุดท้ายเมื่อทุกอย่างนิ่งลงก็กลับมาคิดทบทวนอีกที คำตอบเดียวที่พุดขึ้นมาก็คือ คงไม่เสียใจกับการตัดสินใจในวันนั้น เพราะทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว หากชะตาชีวิตของ x พระเจ้าลิขิตมาให้เป็นแบบไหนมันก็จะเป็นแบบนั้น เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าจะเป็นอะไรในตอนนี้แค่นั้นเอง

     แต่สิ่งที่ทุกคนแนะนำมาก็จะเก็บไว้เป็นประสบการณ์เพราะทุกความคิดเห็นล้วนมีแต่สิ่งดีๆ (เขาไม่รักเราคงไม่มาพูดกับเราให้เหมื่อยจริงไหม?) ตอนนี้ x มีอยู่สิ่งเดียวที่เหมือนตราปั้มแปะตรงหน้า นั้นก็คือ "ตั้งใจทำงานให้เหมือนกับตอนที่ตอนอยากจะมาทำ ทำให้ดีที่สุด สร้างสรรค์บทความให้โลกตะลึงไปเลย สุมไฟทำงานให้ร้อนจนทุกสิ่งจะขวางทางต้องละลายให้หมดสิ้น"

 

ปล. ถึงแม้ว่าบางครั้งก็ไม่เข้าใจตัวเอง แต่ความตั้งใจและปนิธานจะไม่มีทางลืมมันเด็ดขาด

ปล1. วันพระไม่ได้มีวันเดียว แต่วันพระก็ไม่ได้มีบ่อยๆ -0-

 

***เพลงสำหรับวันนี้คือเพลง Gangsta Zone ของ Daddy Yankee Ft. Snoop Dogg***

 

     หลังจากที่เสร็จงานที่กองเท่าภูเขาเสร็จ ตอนนี้ก็ถึงเวลาพักซะที แต่เป็นการพักรบเพื่อตุนพลังก่อนออกรบครั้งใหม่ เลยพอมีเวลาสำรวจอะไรรอบๆ ตัวบ้างนิดหน่อยว่ายังมีอะไรที่เรายังไมได้ทำอีกไหม? ก็เจอเรื่องที่ลืมทำเช่น ลืมโอนตังให้น้องๆ ฟรีแลนซ์ (โต๊ดคับ -/\-), ลืมจ่ายค่าโทรศัทพ์ 1 เดือน -0-, ลืมไปสั่งตัดชุดงานรับปริญญาที่จะมีขึ้นอีก 10 วันข้างหน้า --*

     รางวัลที่ x ให้กับชีวิตช่วงนี้ก็คือการดูซีรีย์เกาหลีเรื่อง Sassy Girl Chun Yang มี 3 แผ่นรวมเวลาประมาณ 18 ชม. ถือว่าเป็นการปลดปล่อยอารมณ์เต็มที่เพราะ เนื้อเรื่อง-ฉาก ล้วนทำออกมาได้ดีมากๆ ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นว่า กลางวันฟังเพลงประกอบซีรีย์เรื่องนี้ (มีครบทั้งอัลบั้มเลย) ตกเย็นเริ่มเปิดดูซีรีย์ ความสุขเล็กๆ ของชีวิตที่ดูเหมือนธรรมดาแต่นี้แหละคับคือความสุขจริงๆ

     วันก่อนได้คุยกับคนๆ หนึ่งเขาบอกว่าด้วยความสามารถของ x ตอนนี้สามารถไปเป็น Project Manager ให้กับค่ายเกมได้เลย แถมยังรับเงินเดือน 2 หมื่นกว่าๆ ได้สบาย ไม่อยากไปทำเหรอ? คำตอบนั้นไม่ต้องคิดมากเลยคับ เพราะการที่ x มาทำตรงนี้ก็ด้วยใจรักจริงๆ ถึงแม้เงินเดือนจะน้อยแค่พออยู่พอใช้ แต่ทำงานที่นี้แล้วมีความสุขมากๆ ไม่ต้องไปแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นหรือเป็นศัตรูกับใคร ที่สำคัญเป้าหมายของ x คือการเป็นที่จดจำของผู้คนตลอดไป เพราะคนเราเกิดมาครั้งหนึ่งแล้วตายถือเป็นเรื่องธรรมดา แต่ถ้าเราตายไปแล้วยังมีผู้คนจดจำและผู้ถึงเรา นี้แหละคับคือไม่เสียชาติเกิดแล้ว

 

ปล.ไม่ได้อัพนานเลยพร่ำบ่นไปตามประสา ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนที่เข้ามา Comment มากนะคับ ^^"

 

***เพลงสำหรับวันนี้คือเพลง Queen ของ 쾌걸춘향 OST  ***

 

     วันนี้มีการประชุมเพื่อเกลี่ยเกมส์ให้นักเขียนทุกคนในกอง Weekly เพราะมีเกม์จะเข้ามาเยอะเลยต้องเกลี่ยเกมส์กันใหม่อีกรอบ ว่าใครจะดูแลเกมส์ไหนบ้างซึ่ง x ก็ตกใจเหมือนกันที่จู่ๆ ก็มีชื่อ x เข้าไปอยู่ในทีมพิเศษที่ชื่อว่า Weekly Secial มีหน้าที่เล่นเฉพาะเกมส์ใหม่ในกระแส และจะต้องทิ้งทุกเกมส์ที่เคยเขียนใน Weekly Online พูดง่ายๆ คือการแยกตัวออกไป

     ก็รู้สึกอึ้งๆ ไปเหมือนกัน อารมณ์มันเหมือนกับว่า"ต้องสละทิ้งสิ่งที่รักไป"แต่การผจญภัยครั้งใหม่ ก็ยังน่าหนักใจอยู่เหมือนกัน แต่เมื่อตบปากรับคำว่าจะไปอยู่ทีมพิเศษแล้ว คงไม่มีทางเลือกอื่น คงต้องทำเต็มที่กว่าเดิม

     

ปล.พักนี้ก็คงจะเห็นหน้า x มากขึ้นไม่ว่าจะทาง หนังสือ Weekly Special, รายการ Online Station UBC60, ใบปลิวของ Weekly Online อย่าพึ่งเบื่อหน้ากันไปก่อนนะจ๊ะ

ปล1.การแยกตัวครั้งนี้คงจะเป็นการกำหนดอนาคตวว่าจะไปทิศทางใดมากขึ้น ซึ่งตอนนี้ x ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะไปทางไหน - -a

 

 

***เพลงสำหรับวันนี้คือ Dance Floor Anthem ของ Good Charlotte***

     ตอนนี้รู้สึกเหมือนว่าไฟในการทำงานจะกลับมามีกลิ่นตุๆ อีกครั้งหลังจากเหมือนว่าจะเกือบหมอดไปครั้งหนึ่ง อาจจะเป็นเพราะว่าช่วงนี้ไม่มีเรื่องอะไรให้กังวลใจมากนัก (นอกจากเรื่องตัง ห๊ะห๊ะ) ตอนนี้ก็กำลังตั้งใจทำงานเต็มที่ โดยเฉพาะโอกาสพิเศษที่ได้รับมา แต่ก็หนักใจเหมือนกันเพราะดูเหมือนว่า จะก้าวพลาดไม่ได้ไม่อย่างนั้นคงจะกลับมาถึงจุดนี้ยาก

     หลังจากที่ทำงานที่กอง Weekly มาเกือบปี ก็ได้เรียนรู้อะไรมากมายว่าชีวิตการทำงานมันยากกว่าที่คิดไว้นิดหน่อย แต่ก็ช่างเถอะไม่รู้จะบ่นไปทำไม (ที่จริงไม่รู้จะเขียนอะไรน่ะ 55+)

 

 

ปล. อาการน้ำท่วมปากรสชาติมันเป็นแบบนี้นี่เอง

ปล1.รักมะเหมียวที่สุดในโลกเลย (ตั้งใจทำงานนะ เห็นบ่นอยากทำมานาน แล้วจะรู้ว่าการทำงานมันมีอะไรมากกว่าที่เราคิดไว้มาก) 

 

 

 

***เพลงสำหรับวันนี้คือ Because Of You ของ Ne-Yo***